Persoonlijk: na een dip weer zin in Instagram

Twee maanden inactief zijn op Instagram, een jaar geleden had ik je voor gek verklaard. Even op adem komen, na vier jaar nonstop Instagrammen. Waarom? Ik doe toch wat ik leuk vind? In 2017 koos ik voor mijn eigen bedrijf. Het voelde als een privilege dat ik dat kón doen. En dus bleef ik doorgaan. Terwijl ik er eigenlijk geen plezier meer in had.

In september 2014 registreerde ik de accountnaam sevencouches op Instagram. De reden? Plaatjes delen van mijn interieur, kringloopvondsten en designpareltjes. Gewoon, omdat ik dat leuk vond. Het medium intrigeerde me. Ik kreeg een handjevol likes, her en der een reactie uit binnen- of buitenland. Las over het gebruik van hashtags en gebruikte verschillende filters. Instagram werd een hobby waar ik dagelijks zoet mee was. Binnen enkele maanden ontstonden leuke contacten met andere gebruikers. Mijn volgersaantal groeide. Na drie maanden stond de teller bijna op duizend. Waanzinnig vond ik dat, blijkbaar vinden mensen het leuk wat ik doe.

  sevencouches in 2016: de likes blijven maar binnenstromen

sevencouches in 2016: de likes blijven maar binnenstromen

Enorme groei
Natuurlijk motiveerden die cijfers. Op mijn hoogtepunt postte ik drie foto’s per dag. De interieursector was toch nog niet zo booming, blogs waren er weinig. De focus lag op de mooie plaatjes en het onderlinge contact. Steeds meer gebruikers wisten mijn account te vinden. Rond de eerste verjaardag van sevencouches waren dat er tienduizend. Een jaar later ruim zeventigduizend. Die groei is bizar om mee te maken.

Algoritme-monster
In mei 2016 veranderde er iets. Dagen, weken en maanden van stilstand. Wat ik ook probeerde, er gebeurde niks. Ik begon te lezen over het algoritme van Instagram. Een gevreesd monster dat bepaald welke content een gebruiker te zien krijgt. Hoe het algoritme precies werkt weet niemand, maar er bestaan veel theorieën over. Ik besloot me er niet zo druk om te maken. Instagram testte vaker nieuwe features en dit zou vast goed komen. Voor de lezers die het niet weten: in augustus vorig jaar nam ik ontslag bij mijn werkgever. Ik werkte parttime en was al jaren actief als zzp’er, maar wilde nu vol voor sevencouches gaan. Interieurfotografie, stylingadvies, persreizen, interviews en teksten schrijven voor designers: ik had genoeg te doen.

  sevencouches in 2018

sevencouches in 2018

Geloofwaardig
De maanden verstreken en ik experimenteerde erop los: veel posten, weinig content maken, posts met of zonder hashtags, actief reageren op anderen of het allemaal een beetje laten… Helaas, zonder succes. Waar andere accounts een gigantische groei doormaakten of in elk geval stabiel bleven, zette de daling in mijn volgers door. Nog regelmatig zegt men: joh, die volgers of likes, waar maak je je druk om? Het gaat toch niet om de cijfers? Uiteindelijk wel natuurlijk. Het euvel waar ik (nog steeds wel) mee struggle: hoe blijf ik geloofwaardig tegenover mijn klanten en (potentiële) adverteerders? Hoe voorkom je dat men denkt dat je volgers of likes koopt? Dat antwoord is simpel: dat kun je niet.  

Hulp van een prof
Afgelopen voorjaar schakelde ik de hulp in van The Social Good Girl. Ik ontmoette Amber in Amsterdam waar zij mijn account, profiel, hashtags en omschrijvingen kritisch onder de loep nam. Na de sessie met Amber begon ik vol goede moed met het toepassen van haar tips en tricks. Daarna was ik er plots klaar mee. Ik wilde af van die negatieve associaties die Instagram bij me opriep. In juni plaatste ik mijn laatste foto, daarna heb ik de app verwijderd. Ik wilde ontdekken of ik het zou missen. Instagram, sevencouches, mijn volgers.

Afstand nemen
Bijna twee maanden lang gebeurde er niks. Ik genoot van de avonden die ik voor mezelf had, de middagen die ik met mijn gezin spendeerde en de rommel in huis die ik lekker kon laten liggen. We richtten ons op de renovatie van huis en tuin. Door afstand te nemen van datgene waar ik vier jaar onafgebroken aan werkte, kwam er weer ruimte voor creativiteit. Nieuwe ideeën. Tot ik vorige week opeens dacht: ja, ik heb zín om een foto te plaatsen. Deze foto wil ik graag delen. Niet omdat het moet. Niet omdat ik denk dat al die duizenden volgers dat van mij verwachten. Nee - omdat er intrinsiek de wens is om te delen. Gewoon. Omdat ik het leuk vind.

De moraal van dit verhaal? Durf jezelf ruimte te geven om te kijken waar je staat. Ben ik nog happy met wat ik doe? Doordat ik mijn werkzaamheden nu meer spreid, voel ik veel minder druk om te presteren en kan ik vooral genieten van de content die ik maak!